ممتحنه / 10 اصلا منافاتى ندارد زيرا آن دو دربارهء مشركان است ، قرآن مجيد مشركان را از اهل كتاب جدا كرده است لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ بينه / 1 . ظهور وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ آن است كه زنان اهل كتاب حلال هستند خواه بطور دوام باشد يا منقطع ولى اكثر فقهاء شيعه آن را منحصر بنكاح منقطع كرده و گفته‌اند نكاح زنان اهل كتاب بطور دوام جايز نيست ولى گروهى از فقهاء شيعه بجواز آن فتوى داده‌اند از جمله امام خمينى در تحرير الوسيله و مرحوم سيد اصفهانى در وسيله و علامهء خويى در منهاج الصالحين ولى رعايت احتياط را در ترك آن دانسته‌اند ، ناگفته نماند : از روايات نهى وجوبى فهميده نمىشود از مجمع البيان معلوم مىشود كه دليل . عمدهء فقهاء دو آيهء گذشته است كه گفته شد راجع به مشركان مىباشد نه اهل كتاب ، على هذا اگر قدرى دقت شود قول آنان كه فتوى به جواز نكاح دائم داده‌اند تقويت خواهد شد ظهور إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ . . . در حتمى بودن مهر است . مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ در سورهء نساء / 24 نظير اين جمله گذشت مراد آن است كه ارتباط شما با آن زنان بايد ارتباط ازدواج و تشكيل خانواده باشد نه زناكارى و رفيق بازى يعنى در حالى كه عفيف هستيد نه زناكار و رفيق باز وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ اشاره است به دقت و مراعات دستور فوق ، مراد از « الايمان » معناى اسمى و حقائق ثابت در قلب است كفر بايمان يعنى بىاعتنا بودن به آنچه آن را حق مىداند كه عبارت اخراى ترك عمل است . اين بىاعتنايى و ترك عمل موجب حبط اعمال نيك و خسران آخرت است .